PORTAL DLA SENIORÓW
 

Grupa inwalidzka - lista grup, choroby, przywileje, praca

Spis treści

Grupa inwalidzka to określenie wciąż będące w powszechnym użyciu, mimo iż od 20 lat obowiązuje nowy system orzecznictwa – zamiast niej można uzyskać orzeczenie o stopniu niepełnosprawności lub o niezdolności do pracy. Mimo to wiele osób zwyczajowo używa starego określenia grupa inwalidzka, zamiast nowych stopni. 


Grupa inwalidzka a stopień niepełnosprawności


Ustawa o rehabilitacji opisuje osoby niepełnosprawne jako te, których niepełnosprawność została potwierdzona orzeczeniem:

  • o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, lub

  • o całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy na podstawie odrębnych przepisów, lub

  • o niepełnosprawności, wydanym przed ukończeniem 16 roku życia.





Przepisy określają trzy stopnie niepełnosprawności:




  • znaczny (dawniej 1 grupa inwalidzka). Osoba z naruszoną sprawnością organizmu, jest niezdolna do pracy albo zdolna do jej podjęcia, ale tylko w warunkach pracy chronionej. Jet to również osoba wymagająca w celu pełnienia ról społecznych stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji,

  • umiarkowany (dawniej 2 grupa inwalidzka). Osoba z naruszoną sprawnością organizmu, jest niezdolna do pracy albo zdolna do niej jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagająca czasowej, albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych,

  • lekki (dawniej 3 grupa inwalidzka). Osoba z naruszoną sprawnością organizmu, powodującą w istotny sposób obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności jakie wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną. Może być to również osoba mająca ograniczenie w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne.


 


Niepełnosprawność i niezdolność do pracy


Miejskie lub powiatowe zespoły ds. orzekania o niepełnosprawności wydają orzeczenia o jej stopniu. Są to dokumenty do celów tak zwanych nierentowych. Stopnie te w dużej mierze pokrywają się z dawnymi grupami inwalidzkimi (pierwsza, druga lub trzecia), dlatego nazwa grupa inwalidzka nadal pozostaje powszechnie w użyciu jako nazwa zwyczajowa.

Oprócz tego funkcjonuje jeszcze trzystopniowy podział ze względu na stopień niezdolności do pracy – w tym przypadku chodzi o orzeczenia wydawane przez orzeczników Zakładu Ubezpieczeń Społecznych:

  • całkowita niezdolność do pracy oraz samodzielnej egzystencji (dawna I grupa inwalidzka),

  • całkowita niezdolność do pracy (dawna II grupa inwalidzka),

  • częściowa niezdolność do pracy (dawna III grupa inwalidzka).


 

Grupa inwalidzka a stopień niezdolności do pracy


Do celów rentowych orzecznicy ZUS orzekają natomiast o stopniu niezdolności do pracy. Podział ten jest również trzystopniowy. Stając przed komisją ZUS, można uzyskać orzeczenie stwierdzające:

  • całkowitą niezdolność do pracy oraz samodzielnej egzystencji,

  • całkowitą niezdolność do pracy,

  • częściową niezdolność do pracy lub celowość przekwalifikowania zawodowego.


 

Choroby a grupa inwalidzka


Przy ustalaniu stopnia niepełnosprawności, czyli dawnej grupy inwalidzkiej, komisje biorą pod uwagę stan zaawansowania wielu chorób. Potencjalnie do orzeczenia kwalifikują między innymi:

  • upośledzenie umysłowe w stopniu od umiarkowanego po głębokie,

  • choroby i zaburzenia psychiczne, takie jak schizofrenia, choroba afektywna dwubiegunowa, demencja,

  • upośledzenia narządów ruchu, zarówno pourazowe, jak i wynikające ze schorzeń (na przykład zapalenie stawów i kręgosłupa),

  • epilepsja,

  • choroby neurologiczne, w tym m.in. uszkodzenia nerwów, udar przemijający, odwracalny i dokonany,

  • choroby układu pokarmowego, w tym np. przewlekłe zapalenie trzustki,

  • choroby układu oddechowego, takie jak niewydolność oddechowa,

  • choroby układu krążenia – między innymi choroba niedokrwienna serca, zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie tętnicze wywołujące powikłania narządowe, miażdżyca, niewydolność żył głębokich,

  • nowotwory – między innymi mózgu, układu pokarmowego, narządów płciowych,

  • schorzenia narządów słuchu, wzroku i mowy.


 

Przywileje osób z grupą inwalidzką


Posiadanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności daje określone korzyści. Dawne grupy inwalidzkie zapewniają między innymi:

  • skrócenie dobowego oraz tygodniowego czasu pracy (do 7 godzin dziennie i 35 tygodniowo w przypadku znacznego i umiarkowanego stopnia niepełnosprawności),

  • zwolnienie z obowiązku opłacania abonamentu RTV,

  • ulgi podatkowe,

  • ulgi w opłatach za komunikację miejską i miejsca parkingowe w miastach (karty parkingowe),

  • możliwość udziału w turnusach rehabilitacyjnych,

  • dofinansowanie do zakupu sprzętu ortopedycznego,

  • pomoc w likwidacji barier architektonicznych w najbliższym otoczeniu,

  • zasiłek pielęgnacyjny,

  • dodatek mieszkaniowy,

  • usługi socjalne i opiekuńcze.


Z kolei orzeczenie o stopniu niezdolności do pracy służy do wydania decyzji rentowej.

 

Praca z grupą inwalidzką


Praca z grupą inwalidzką, czyli orzeczeniem o niepełnosprawności, jest jak najbardziej możliwa. Dodatkowo pracownikowi należą się w takiej sytuacji pewne przywileje, tak jak wspomniany wcześniej krótszy dzień i tydzień pracy. Osoby z orzeczeniem o niepełnosprawności mają też prawo do drugiej 15-minutowej przerwy w ciągu dnia pracy (czyli w sumie do 30 minut przerwy).

Znaczny i umiarkowany stopień niepełnosprawności daje też 10 dodatkowych dni urlopu w ciągu roku. Na czas uczestnictwa np. w turnusie rehabilitacyjnym, raz w ciągu roku można skorzystać również z 21-dniowego zwolnienia z pracy.

Zobacz:

Autor: Piotr Brzózka

Oceń artykuł

(liczba ocen 1)

Pytanie: Czy uważasz, że żywność ekologiczna jest smaczniejsza od tradycyjnej?

  Tak

  Nie

  Nie widzę różnicy

  Nie wiem

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA