PORTAL DLA SENIORÓW
 

Audiometria tonalna i impedancyjna, czym się różnią i jak wygląda badanie?

Audiometria tonalna jest jednym z najprostszych badań słuchu, polega na określeniu najcichszych dźwięków słyszanych przez pacjenta, co pozwala ustalić stopień ewentualnego niedosłuchu. Tego typu badanie ma charakter subiektywny – oparte jest na interakcji z pacjentem. Natomiast w pełni obiektywnym badaniem jest audiometria impedancyjna, również stosowana w przypadku podejrzeń niedosłuchu a także wysiękowego zapalenia ucha.

Audiometria tonalna

Audiometria tonalna jest subiektywną metodą badania słuchu. Audiometria tonalna służy do oceny tzw. progu słyszenia. Określając najcichszy dźwięk, jaki jest w stanie usłyszeć pacjent, tego typu badanie audiometryczne pozwala ustalić rodzaj oraz stopień niedosłuchu. Wskazaniem do przeprowadzenia audiometrii tonalnej jest podejrzenie niedosłuchu odbiorczego lub przewodzeniowego, a także poważniejszych dolegliwości, jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, stwardnienie rozsiane, tętniak czy guz mózgu.

Audiometr - badanie

Na szczęście samo badanie jest całkowicie nieinwazyjne, nieprzyjemne może być jedynie odczucie zamknięcia, zwłaszcza dla osób cierpiących na klaustrofobię. Pacjent w czasie badania audiometrycznego przebywa bowiem w specjalnej kabinie, gdzie za pomocą przycisków reaguje na dźwięki o różnej częstotliwości, które generowane są przez tzw. audiometr. Otrzymany wynik prezentowany jest w formie audiogramu. Widnieją na nim dwie krzywe – linia ciągła to krzywa przewodnictwa powietrznego, zaś przerywana – przewodnictwa kostnego. Im wyżej na diagramie i im bliżej siebie przebiegają obie linie, tym lepiej. Odstępstwa od tej reguły oznaczają ubytek słuchu lub poważniejsze problemy zdrowotne.

Koszt audiometrii

Audiometria tonalna nie jest badaniem szczególnie drogim. Jej koszt wynosi około 20 złotych. Minimalnie tylko droższym badaniem jest audiometria impedancyjna, o której więcej powiemy za chwilę – tu ceny wahają się od 25 do 40 złotych. W obu przypadkach większym kosztem będzie cena standardowej wizyty kontrolnej kwalifikującej do badania, na którą powinniśmy się umówić z audiologiem lub laryngologiem. Audiometrię tonalną oraz audiometrię impedancyjną wykonuje się w bardzo wielu poradniach w całej Polsce, dlatego szczególnie w większych ośrodkach miejskich pacjenci nie powinni mieć większych problemów z wykonaniem badania.

Audiometria impedancyjna

Audiometria impedancyjna, w odróżnieniu od tonalnej, jest metodą badania słuchu opartą nie na subiektywnych odczuciach pacjenta, lecz mierzalnych za pomocą aparatury odruchach poszczególnych elementów narządu słuchu. Audiometria impedancyjna składa się z kilku badań. Należą do nich:

  • tympanometria – badanie rejestrujące wychylenie błony bębenkowej pod wpływem zmiany ciśnienia oraz bodźców akustycznych;.
  • badanie odruchu z mięśnia strzemiączkowego;
  • badanie drożności trąbki słuchowej.

Audiometria impedancyjna pozwala zdiagnozować takie schorzenia i wady jak: niedosłuchy różnego typu, wysiękowe zapalenie ucha środkowego, niedrożność trąbki Eustachiusza, perforacja błony bębenkowej, bezpowietrzność, płyn w jamie bębenkowej, porażenie nerwu twarzowego.

Czy tympanometria boli?

Badanie audiometryczne polega na wprowadzeniu do ucha pacjenta specjalnej sondy, która przekazuje generowane przez audiometr bodźce dźwiękowe.W ten sposób zmieniane jest też ciśnienie napierające na błonę bębenkową. Badanie jest bezbolesne, ale może być nieprzyjemne ze względu na stymulację przez wspomniane bodźce.

Ponieważ bardzo często audiometria impedancyjna przeprowadzana jest u dzieci, należy pamiętać, że najmłodsi pacjenci powinni być do niej przygotowani mentalnie. To o tyle istotne, że w badanie audiometryczne powinno zostać przeprowadzone w całkowitym bezruchu, pacjentom nie wolno w tym czasie także mówić, ani niczego połykać.

Audiometria – wyniki

W przypadku tego typu audiometrii wyniki wskazują podatność błony bębenkowej na wychylenia, a także reakcje z mięśnia strzemiączkowego. Pacjent otrzymuje wykres z zaznaczoną krzywą. Jeśli ma ona kształt stożka ze szczytem nad wartością 0, mówmy o wyniku prawidłowym (krzywa typu A). Jeśli szczyt wypada blisko lewej krawędzi, albo co gorsza, linia jest prosta, istnieje duże prawdopodobieństwo wysiękowego zapalenie ucha, albo innych wad i schorzeń, takich jak niedrożność trąbki słuchowej, czy przerost trzeciego migdałka (krzywa typu C i B).

Czytaj też:

Oceń artykuł

(liczba ocen 0)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA