Sanatorium Busko Zdrój to tak naprawdę kompleks kilkunastu obiektów sanatoryjnych w uzdrowisku Busko Zdrój. Leżące w województwie świętokrzyskim uzdrowisko Busko oferuje kuracjuszom wspaniały klimat oraz kuracje oparte na wodach siarczkowych, solankach jodowo-bromkowych a także borowinach. Zobacz jakie schorzenia leczą sanatoria Buska Zdroju, jakie są najpopularniejsze sanatoria w uzdrowisku Busko Zdrój, dowiedz się jak dojechać do uzdrowiska Busko Zdrój, poznaj historię i zabytki tego miejsca.

Uzdrowisko Busko Zdrój – jak dojechać?

Uzdrowisko Busko Zdrój położone jest w województwie świętokrzyskim, w połowie drogi między Kielcami, a Tarnowem. Uzdrowisko Busko Zdrój leży przy trasie krajowej nr 73, w łatwy sposób dojedziemy więc do tutejszych sanatoriów samochodem. Warszawę od uzdrowiska Busko Zdrój dzieli 240 km, pokonanie ich powinno zająć około 3 godzin. Z Krakowa do Buska jest zaledwie 87 km (około 1,5 godziny jazdy), z Łodzi – 215 km (3,5 godziny).

Sanatoria Busko Zdrój mają też zapewnione połączenia autobusowe z kilkoma dużymi miastami – tym środkiem komunikacji dotrzemy tu z Warszawy (przez Radom i Kielce), Łodzi (przez Piotrków i Kielce), Krakowa, Katowic, Jasła (przez Tarnów), Lublina (przez Sandomierz i Kraśnik), Krynicy Zdrój, Polańczyka i Rymanowa Zdrój (oba przez Mielec i Rzeszów), Szczawnicy (przez Nowy Sącz i Tarnów), a nawet odległej nadmorskiej Łeby (przez Toruń i Łódź).

Jak więc widać uzdrowisko Busko Zdrój jest dobrze skomunikowane z kilkoma najbliższymi dużymi miastami, a także z innymi popularnymi miejscowościami wypoczynkowymi i uzdrowiskowymi.

Przez uzdrowisko Busko Zdrój przebiega też linia kolejowa, ale póki co, z punktu widzenia przewozu pasażerskiego – martwa. W 2017 roku pojawiła się szansa, na to, że pociągi z kuracjuszami po 12 latach przerwy znów zawitają do Buska, ostatecznie jednak samorząd województwa nie zdecydował się na sfinansowanie połączeń.

Zobacz: Sanatorium poszpitalne – komu się należy?

Uzdrowisko Busko Zdrój – czym leczą w sanatoriach Busko Zdroju

Uzdrowisko Busko Zdrój swoje lecznicze walory zawdzięcza umiarkowanemu klimatowi z dużą liczbą dni słonecznych, ale przede wszystkim – bogactwom natury. Zabiegi lecznicze wykonywane w sanatoriach Busko Zdroju, oparte są o trzy główne filary:

  • Wody siarczkowe. Z półtora miliona zabiegów leczniczych, które średnio w ciągu roku są przeprowadzane w sanatoriach Busko Zdroju, około połowy stanowią kąpiele w wodach siarczkowych. Stanowią one wielkie bogactwo uzdrowiska Busko Zdrój, jako że są to wody lecznicze wyjątkowo rzadko występujące w Europie. Zawierają siarczki z uwalniającym się siarkowodorem. Woda siarczkowa z uzdrowiska Busko Zdrój zawiera też duże ilości jodu, bromu, boru, fluoru. W tutejszych wodach można się nie tylko kąpać ale też spożywać je i wykorzystywać do płukania jamy ustnej. Wody siarczkowe z uzdrowiska Busko Zdrój mają właściwości przeciwzapalne, przeciwreumatyczne, odtruwające, regeneracyjne, obniżają poziom cholesterolu.
  • Solanki jodowo-bromkowe. Solanki eksploatowane są w rejonach Buska od XII wieku, a w celach leczniczych – od 200 lat. Solanki uzdrowiska Busko Zdrój zawierają jod i selen. Woda jodkowo-bromowa jest też bogata w sód, potas, magnez, żelazo. Kąpiele jodkowo-bromkowe są dobre na choroby układu krążenia i układu wegetatywnego. Woda ma działanie zwiększające odporność a także antynowotworowe, uspokajające i relaksacyjne.
  • Borowina, czyli leczniczy torf, stosowany jest między innymi do leczenia reumatyzmu. Borowina oczyszcza organizm z ubocznych produktów przemiany materii, ma działanie przeciwzapalne, bakteriobójcze i regenerujące.

Czytaj także: Sanatorium Czerniawa Zdrój – przewodnik po uzdrowiskach

Uzdrowisko Busko Zdrój – kierunki lecznicze

W 2008 roku Ministerstwo Zdrowia, opierając się na świadectwach potwierdzających właściwości lecznicze naturalnych surowców oraz klimatu, ustaliło następujące kierunki lecznicze dla Uzdrowiska Busko Zdrój.

  • Choroby ortopedyczno-urazowe
  • Choroby układu nerwowego
  • Choroby reumatologiczne
  • Choroby kardiologiczne i nadciśnienie
  • Osteoporoza
  • Choroby skóry

Sprawdź: Opłaty za sanatorium prywatnie i ze skierowaniem

Sanatorium Busko Zdrój

Uzdrowisko Busko Zdrój często nazywane jest po prostu sanatorium Busko Zdrój, a to z racji tego, że część uzdrowiskowa miasta jest jednym wielkim sanatorium. Tak naprawdę sanatoriów jest tu kilkanaście. Większość się rozbudowuje i modernizuje, obecnie w sumie oferują ponad 2 tysiące miejsc noclegowych. Dużą częścią obiektów zarządza firma Uzdrowisko Busko Zdrój S.A, powstała w 1999 roku jako jednoosobowa spółka Skarbu Państwa, następnie przekazana w całości samorządowi województwa świętokrzyskiego. Najbardziej znanym obiektem znajdującym się pod zarządem Uzdrowisko Busko Zdrój S.A. jest sanatorium Marconi.

Gdzie jeszcze można odpocząć i zażyć leczniczych zabiegów? Oto niektóre z najbardziej znanych sanatoriów Busko Zdroju:

  • Sanatorium Busko Zdrój – Marconi
  • Sanatorium Busko Zdrój – Włókniarz
  • Sanatorium Busko Zdrój – Krystyna
  • Sanatorium Busko Zdrój Słowacki
  • Sanatorium Busko Zdrój – Nida
  • Sanatorium Busko Zdrój – Astoria

Czytaj też: Sanatorium Cieplice – przewodnik po uzdrowiskach

Uzdrowisko Busko Zdrój – historia

Pierwsze wzmianki o osadnictwie na tym terenie pochodzą z XII wieku. W 1166 roku rycerz o imieniu Dzierżko (herbu Janina) ufundował kościół, na ten sam rok datowana jest bulla papieska, w której pada nazwa Bugsk. Kilkanaście lat później ten sam rycerz przy buskim kościele ufundował klasztor norbertanek. W XIII wieku zakon ten stał się właścicielem miejscowości, po tym jak została ona zniszczona w czasie najazdu tatarskiego. Miastem klasztornym Busko było przez 600 lat, do roku 1819. XIII wiek ma szczególne znaczenie w historii tej miejscowości, z tamtego bowiem okresu pochodzą bowiem pierwsze informacje o tutejszych solankach, wówczas książę Leszek Biały nadał prawo warzenia soli z owych solanek, wówczas też inny z władców ziem polskich, Leszek Czarny nadał Busku prawa miejskie, lokując je na prawie Środy Śląskiej.

W późniejszych wiekach Busku różnie się wiodło, paradoksalnie w czasach wielkiego rozkwitu Polski jagiellońskiej mieścina podupadała a w XVI wieku strawił ją wielki pożar, zaprzestano też eksploatacji solanek. Zaczęto je ponownie wykorzystywać u progu rozbiorów Polski, w roku 1776.

Niezwykle ważne dla Buska wydarzenia nastąpiły kilkadziesiąt lat później. W 1808 roku pińczowski lekarz Jan Winterfeld przeprowadził pierwsze badania nad zastosowaniem tutejszych wód w lecznictwie. Niedługo potem, po przejściu przez ręce austriackie i rosyjskie, gdy uspokoiła się zawierucha doby rozbiorów i wojen napoleońskich, Busko trafiło pod kuratelę istniejącego w latach 1815-30 Królestwa Polskiego. Wtedy to klasztorne dotąd miasto przeszło na własność polskiego rządu, a dosłownie 2 lata przed powstaniem listopadowym, w roku 1828, doszło do oficjalnego otwarcia Uzdrowiska Busko Zdrój. Wówczas też do miejscowości przybyli pierwsi kuracjusze – około tysiąca rocznie.

Wiek XIX to czasy postępu technicznego i przemysłowego, ale też początki rozwoju turystyki, także tej zdrowotnej. Uzdrowisko Busko Zdrój już w latach 30. XIX wieku zyskało park zdrojowy, powstały pierwsze sanatoria i domy wczasowe, aczkolwiek na prawdziwy rozkwit trzeba było czekać mniej więcej do roku 1890. Wiek dwudziesty to stały rozwój miejscowości. W latach sześćdziesiątych minionego stulecia uzdrowisko Busko Zdrój zostało uznane najładniejszym uzdrowiskiem w Polsce.

Przeczytaj: Kolejka do sanatorium – jak sprawdzić? Czas oczekiwania

Uzdrowisko Busko Zdrój  – co można zwiedzić?

Jedną z atrakcji uzdrowiska Busko Zdrój jest XIX wieczny park zaprojektowany przez Henryka Marconiego. Składa się on ogrodzonego ogrodu łazienkowskiego, promenady będącej reprezentacyjną aleją miasta oraz skweru z fontanną. W parku znajduje się ponad 4 tysiące drzew, a 12 procent drzewostanu liczy sobie ponad 100 lat.

W pobliżu sanatorium Marconi mieści się muszla koncertowa oraz Promenada Gwiazd, na której swoje słoneczka mają między innymi Krzysztof Penderecki i Bogusław Kaczyński.

Z obiektów wartych zobaczenia można wymienić zespół klasztorny norbertanów czy drewniany kościół cmentarny św. Leonarda z 1699 roku.

Zobacz też: Sanatorium Ciechocinek – przewodnik po uzdrowiskach