Prądy interferencyjne (interdyn) stosowane są w rehabilitacji wielu chorób, w tym schorzeń kręgosłupa.

Interdyn

Interdyn (prądy interferencyjne) stosuje się w zabiegach leczniczych i rehabilitacji. Zabiegi rehabilitacyjne z użyciem prądu interdyn mają wielu zwolenników ze względu na przeciwbólowe działanie. Wpływają na poprawę trofiki, zmniejszają napięcie mięśniowe, przyczyniają się do wydzielania endorfin i rozszerzenia naczyń krwionośnych. Aby wybrać dla siebie odpowiednią terapię, warto poznać wskazania i przeciwwskazania do ich stosowania.

Czytaj też: Prądy Kotza – elektrostymulacja a napięcie mięśniowe

Interdyn – wskazania

Elektroterapia z użyciem prądów interferencyjnych znajduje zastosowanie w leczeniu takich dolegliwości jak:

  • choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa,
  • reumatyzm,
  • zaniki mięśni,
  • rwa kulszowa, ramienna, nerwoból międzyżebrowy,
  • porażenie nerwu twarzowego,
  • choroby: Buergera, Raynauda, Sudecka, przykurcz Volkmanna,
  • zaburzenia krążenia obwodowego,
  • stany po urazach mięśni, stawów oraz ścięgien,
  • zapalenia okołostawowe,
  • zapalenie nerwów obwodowych,
  • obrzęki,
  • półpasiec,
  • odmrożenia,
  • krwiaki i wysięki.

Sprawdź: Diadynamik – elektroterapia w leczeniu i rehabilitacji

Elektrostymulacja – przeciwwskazania

Wśród przeciwwskazań do leczenia prądami możemy wymienić takie stany i dolegliwości, jak:

  • wszczepiony rozrusznik serca,
  • stany zapalne skóry,
  • zakrzepowe zapalenie żył,
  • ubytki naskórka,
  • nowotwory,
  • miażdżyca,
  • zaburzenia czucia,
  • ciąża,
  • porażenia spastyczne,
  • ostre infekcje i stany gorączkowe,
  • nadwrażliwość na prądy elektryczne.

Rehabilitacja – prądy

Prądy to zabieg, który zwykle trwa od 15 do 20 minut. Pacjent powinien stawić się na zabieg w wygodnym, najlepiej sportowym ubraniu – aby łatwo umożliwić dostęp do miejsca poddawanego elektroterapii. Ważne jest również to, aby przed rozpoczęciem zabiegu, usunąć wszelkie metalowe elementy, takie jak biżuteria, paski i inne akcesoria.

Zabieg odbywa się zwykle na specjalnym stole lub łóżku zabiegowym, w wygodnej dla pacjenta pozycji, umożliwiającej rozluźnienie napięcia mięśniowego. Dopiero wówczas osoba przeprowadzająca zabieg umieszcza na ciele chorego elektrody. Po zakończeniu zabiegu wskazane jest, aby pacjent odpoczął około 20-30 minut.

Zobacz: Ultradźwięki – zabiegi, zalecenia i przeciwwskazania

Elektrostymulacja – ułożenie elektrod

Ułożenie elektrod w elektrostymulacji opiera się na kształcie kwadratu. Obwody umieszcza się w taki sposób, aby krzyżowały się nad okolicą poddawaną leczeniu. W tym miejscu oddziaływanie prądu interferencyjnego jest największe. Dzięki takiemu ułożeniu elektrod w tkankach tworzy się statyczne pole interferencyjne w postaci charakterystycznej, czterolistnej koniczyny. Warto wspomnieć też o różnych rodzajach elektrod:

  • elektrody cynowe umieszcza się na specjalnych podkładach, nasączonych wodą wodociągową lub roztworem chlorku sodu. Powinny one mieć powierzchnię o 1 cm z każdej strony większą od umieszczonych na nich elektrod;
  • elektrody węglowe lub próżniowe, w przypadku których nie ma konieczności używania wspomnianych podkładów, a jedynie należy zwilżyć skórę przed ich umieszczeniem na ciele.

Prądy – zalety

Chociaż na samą myśl o porażaniu ciała prądem możemy mieć różne odczucia, to warto wiedzieć, że prądy stosowane w lecznictwie, o ile użyte właściwie, są bezpieczne, delikatne i niemal niewyczuwalne. Ich główną zaletą jest natomiast fakt, że docierają w głębsze warstwy ciała, pobudzają działanie mięśni, obieg krwi, a co więcej – przyspieszają usuwanie szkodliwych produktów przemiany materii i znacznie zmniejszają odczuwanie bólu.

Czytaj także: Prądy TENS – elektrostymulacja w leczeniu bólu