Homeopatia – nauka czy magia? Homeopatia, to leczenie preparatami stymulującymi organizm do samodzielnego zwalczenia choroby. Ma gorących zwolenników, ale i przeciwników. Dlaczego homeopatia budzi takie kontrowersje? Dowiedz się czym jest i na czym polega.

Homeopatia co to?

Homeopatia jest formą niekonwencjonalnej medycyny, polegającą na podawaniu chorym rozcieńczonych substancji wywołujących podobne objawy do symptomów choroby, na którą są podawane. Ojcem homeopatii jest niemiecki lekarz Samuel Hahnemann, który swój sposób leczenia przedstawił w 1796 roku.

Do stosowania leków homeopatycznych w badaniach przyznaje się około 30 procent Polaków. Około 50 procent wierzy w ich skuteczność. Homeopatia dzieli również środowisko lekarskie. W 2008 r. Naczelna Rada Lekarska uznała, że homeopatia nie mieści się w kanonie działań zgodnych z aktualnym stanem wiedzy medycznej, nie brak jednak odmiennych opinii ze strony poszczególnych lekarzy.

Homeopatia zagrożenia

Krytycy homeopatii podkreślają, że nie ma naukowych dowodów, uzyskanych w badaniach klinicznych, potwierdzających jej skuteczność. Zaś wielokrotne rozcieńczanie podawanych pacjentom substancji sprawia, że składają się głównie z wody.

Zwolennicy będą jednak przekonywać, że dowody na skuteczność są, a działanie oparte na prawie podobieństwa (podobne leczy podobne), przynosi wymierne efekty w zwalczaniu wielu schorzeń, zaś homeopatia nie jest podawaniem placebo, lecz biofizyczną metodą leczenia.

Homeopatia dla dzieci

Wielu Polaków sięga po leki homeopatyczne w przypadku schorzeń osób dorosłych, jak i dzieci np.:

  • sapki,
  • biegunkę,
  • alergie,
  • suchą skórę.

Homeopatia w ciąży według producentów leków homeopatycznych, może okazać się pomocna dla przyszłej mamy, która wielu leków nie może przyjmować. Przyjmowanie każdego preparatu w ciąży należy skonsultować z lekarzem.

Homeopatia leki

Leki stosowane w homeopatii przygotowuje się preparując z substancji wyjściowych wyciągi wodno-alkoholowe, które następnie poddaje się wielokrotnemu rozcieńczaniu.

Leki homeopatyczne wytwarza się na głównie bazie surowców roślinnych i mineralnych, czasem też zwierzęcych. Do tych pierwszych należą między innymi:

  • kwiaty arniki górskiej – na złamania, stłuczenia, obrzęki,
  • kwiaty nagietka lekarskiego – na rany,
  • liście pokrzywy – na oparzenia.

Czytaj też: 5 ziół, które postawią Cię na nogi

Natomiast jeśli chodzi o składniki mineralne, homeopatia wykorzystuje obecnie większość występujących pierwiastków i ich związków.

Homeopatię stosuje się na:

  • przeziębienie,
  • grypę,
  • katar (szczególnie zatokowy),
  • kaszel,
  • kontuzje,
  • rany.

 

Homeopatia a religia

Głosy płynące ze strony poszczególnych duchownych nie są jednoznaczne krytyczne, jednak w Kościele wyraźnie przeważa pogląd, że homeopatia nie leczy, a wręcz jest czymś złym. Pierwszy zarzut jest natury medycznej – formułowany jest w oparciu o te głosy środowiska naukowego, lekarskiego i farmaceutycznego, które wskazują na brak dowodów skuteczności homeopatii.

Ale ze strony przedstawicieli Kościoła słyszeć można też argumenty ideologiczno-religijne. Przekonują oni, że homeopatia odwołuje się do ruchu New Age, wykorzystuje pogańskie wierzenia, na przykład w „pamięć wody”. Są księża, którzy dowodzą, iż od homeopatii niedaleka droga do wróżbiarstwa, czy nawet… okultyzmu. Są też jednak głosy podkreślające, że Kościół oficjalnie homeopatii jako takiej nie zabrania, o ile nie wiąże się ona z innymi praktykami, jak choćby uprawianiem magii, czy wierzeniami Wschodu, szczególne buddyzmem.

Czytaj też: Meteopatia (meteoropatia) – objawy, leczenie, przyczyny

Homeopatia a medycyna

Homeopatia jest formą medycyny niekonwencjonalnej. Medycyna konwencjonalna nie znajduje dla niej zastosowania. Podstawowym zarzutem jest brak wiarygodnych badań, czy dowodów na skuteczność homeopatii, jako metody terapeutycznej. Naczelna Rada Lekarska w 2008 roku oficjalnie wypowiedziała się w sprawie homeopatii, uznając że stosowanie tych metod przez lekarzy i lekarzy dentystów “nie mieści się w kanonie działań znajdujących oparcie w aktualnej wiedzy medycznej”.