Nie zawsze zanurzenie w zimnej wodzie wystarczy! Co robić, gdy Ty lub ktoś z Twoich najbliższych ulegnie oparzeniu? 

Poparzenie termiczne jest spowodowane działaniem wysokiej temperatury – powstaje na skutek zetknięcia z ogniem, gorącymi płynami, wrzątkiem lub przez dotknięcie gorących powierzchni (piec, garnek).

By odróżnić poparzenie powierzchowne od poważnego, ważna jest ocena zakresu uszkodzenia skóry. Rozróżnia się trzystopniową klasyfikację oparzeń: lżejsze oparzenia I i II stopnia oraz dużo poważniejsze oparzenie III stopnia.

I i II stopień oparzeń

Oparzenie I stopnia dotyczy wierzchniej warstwy skóry, na której występuje zaczerwienie i opuchlizna, odczuwamy także ból. Takie oparzenie możemy leczyć sami, jeżeli dotyczy małych powierzchni jak: stopy lub dłonie. Jeśli jednak oparzenie jest rozległe, wskazana jest opieka medyczna.

Gdy dochodzi do oparzenia II stopnia, uszkodzona zostaje wierzchnia warstwa skóry oraz skóra właściwa, rozwijają się pęcherze, powierzchnia jest żywo czerwona, występuję silny ból i obrzęk. Jeśli takie oparzenie zajmuje nie więcej niż 7,5 cm kwadratowego, możemy je leczyć sami. Jeśli jednak występuje na dłoniach, twarzy, stopach, dużych stawach, pachwinach, pośladkach, powinniśmy zwrócić się o pomoc do lekarza.

Jak sobie pomóc?

Krok 1. Oparzoną powierzchnię skóry należy chłodzić pod bieżącą chłodną wodą przez 15-20 minut, jeśli to nie jest możliwe – pod chłodnym opatrunkiem żelowym. Schładzanie skóry zmniejsza ryzyko wystąpienia opuchnięcia czy rozwinięcia się pęcherzy.

Nie przykładamy lodu.

Krok 2.Po ochłodzeniu skóry nanosimy dexpanthenol w piance lub w żelu (w aptece występuje pod nazwą Panthenol w stężeniu od 5 do 9%) albo inny preparat na oparzenia (Thermi żel, Termcool żel). Godny polecenia jest również żel aloesowy lub opatrunek hydrożelowy typu aqua-gel. Piankę lub żele nanosimy tak często, jak tylko to możliwe, nawet co godzinę.

Nie stosujemy żadnych maści (grzeją dodatkowo skórę), oliwek czy innych tłuszczy – mogą być źródłem zakażenia skóry.

Krok 3. Jeśli mimo wcześniejszych zabiegów na oparzonej skórze pojawiły się pęcherze, zakrywamy poparzenie gazą lub kompresem jałowym, by zapobiec to ewentualnym nadkażeniom oraz chronić uwrażliwioną już skórę przed dodatkowym bólem w zetknięciu np. z ubraniem.

Absolutnie nie przekłuwamy pęcherzy!

Opatrunek zmieniamy dwa razy dziennie. Jeśli się zdąży przykleić do skóry, polewamy kompres solą fizjologiczną (dostępną w ampułkach 5 i 10 ml lub w butelkach 250 i 500 ml).

Nie stosujemy waty ani innych materiałów, które łatwo przyklejają się do skóry.

Krok 4. Można zażyć lek przeciwbólowy i/lub przeciwzapalny typu paracetamol czy ibuprofen, by uśmierzyć ból i/lub zadziałać przeciwzapalnie.

Krok 5. Należy pić dużo wody niegazowanej.

Krok 6. Ważne, by obserwować oparzone miejsce: czy nie zmienia koloru, nie nasila się ból bądź nie zwiększa się opuchlizna. To może być zwiastun infekcji. Jeśli takie objawy wystąpią, należy się zwrócić do lekarza.

Krok 7. Trzeba pamiętać, by w przyszłości (nawet do roku) nie opalać oparzonych wcześniej miejsc, gdyż odcień skóry może być ciemniejszy niż obszar wokół oparzenia. Należy używać wysokich filtrów chemicznych lub mineralnych SPF 50+.

Czytaj także, jak się postępować w przypadku poparzenia III stopnia.